قاضى احمد تتوى / آصف خان قزوينى
5054
تاريخ الفي ( فارسى )
افسون كه توانست اميرزاده محمد جهانگير را كه در حصار بود ، نزد خود آورد و بار ديگر به اميد آنكه شايد سمرقنديان در به روى شاهزاده بگشايند ، به ظاهر سمرقند آمد . و امير شاه ملك به سمرقند آمده بود و با مردم شهر همچنان حصارى شدند . و چون ميرزا شاهرخ سلطان از آب گذشت و مردم امير شيخ نور الدين هرجا كه بودند ، نزد او جمع شدند ، ميرزا الغ بيگ و امير مضراب به ميرزا شاهرخ ملحق شدند . امير شيخ نور الدين چون شنيد كه شاهرخ سلطان از آب گذشت ، به آن طرف كوچ كرد و امير شاه ملك از عقب او از شهر بيرون آمد . امير شيخ نور الدين بازگشته به يك حمله ديگرباره او را شكست داد و تمام اسباب لشكرش را به دست آورد و غرورش زياد شد و به خود قرار جنگ با ميرزا شاهرخ داد . و امير شاه ملك به سمرقند گريخته ميرزا احمد ميرك از ولايت خود به مدد او رسيد و به اتفاق به ملازمت ميرزا شاهرخ رفتند و شيخ نور الدين به عزم جنگ سوار شد و در برابر لشكر منصور صفآرايى كرد . و به وقت جنگ ، از امير مبشر بدگمان شده او را به قتل آورد و به جنگ مشغول شد . و ميرزا احمد ميرك لوازم شجاعت به تقديم رسانيده خصم را شكست داد و اكثر مردم او نزد آن حضرت آمدند . و بعضى سياست و جمعى رعايت يافتند . و آن حضرت به سمرقند آمد و امير شاه ملك را با سپاهى نامدار با برادر فرستاد كه به حسب دربرانداختن امير شيخ نور الدين سعى نمايند . و امير مضراب نيز به دفع مفسدان حصار شادمان روان شد . و آن حضرت به دار السلطنهء هرات معاودت نمود و ايلچيان اطراف و جوانب به ملازمت آمده خوشدل مراجعت كردند . و مودود و ميرك قندهارى با يكديگر منازعت نموده به ملازمت آن حضرت آمدند . و چون تحقيق شد كه گناه از مودود بوده ، ميرك به قندهار رخصت يافت و مودود در اردو توقف نمود . و مدرسه و خانقاهى كه آن حضرت در هرات بنا نهاده بود در اين سال تمام شد و باغى موسوم به باغ سفيد « 1 » در جانب شرقى هرات در اين سال آن حضرت طرح انداخت [ 547 الف ] و به ييلاق بادغيس رفت . و در اين سال ميرزا اسكندر بعد از ضبط مملكت فارس لشكرى به جانب اصفهان فرستاد و ايشان به قصبهء ورزا آمده قلعهء آنجا را محكم كردند و ميرزا رستم ايشان را محاصره نمود . و ميرزا اسكندر ، امير تولك و يوسف خليل را به مدد لشكر فرستاد و خود نيز به عقب روان شد .
--> ( 1 ) . بايسنقر ميرزا ، فرزند شاهرخ در همين باغ سكونت كرد ، اين باغ كانون تجمع و پذيرايى دانشمندان ، نويسندگان ، هنرمندان و سفرا شده است . - توضيح مرحوم محمد كاظم امام در پانوشت ص 88 ، ج 2 روضات الجنات .